Gisteren een rustig dagje gehad, tenminste als je dat rustig kunt noemen. Een dagje naar Vancouver, er was toch geen schaatsen dus dan moet je de dagen benutten die mooi zijn. Dat hebben we dus gedaan. Met de nagelnieuwe metro naar Vancouver waterfront, dat is wel zo'n beetje het centrum. Dat is een ritje van een dik kwartier dus je bent er zo.

Als je dan boven de grond komt dan lijkt Vancouver niet echt op het beeld wat ik er van had. Er lopen massa's mensen rond die de olympische droom hier komen aanschouwen. Prachtig wat ze hier allemaal organiseren voor de bezoekers. Ook wordt er veel zooi verkocht wat met de spelen te maken heeft. We hebben gezamenlijk even een bak koffie bij de starbucks gescoord en daarna gingen we ieder ons eigen weg. Ik heb eens uitgebreid alle dingen bekeken die georganiseerd werden. Dat is toch mooi om te zien, ze hebben er echt werk van gemaakt. Alle winkels zijn natuurlijk open.

De bedoeling was om vandaag met Trish en Eric af te spreken. Eric zit bij de brandweer in Vancouver en de werkroosters zijn nogal strak, het wordt wellicht donderdag ook al omdat het dan wat minder weer is.

Ben ook even bij MEC geweest, de Mountain Equipment Coop, een grote winkel voor outdoor-artikelen. Ze hebben een nieuwe winkel gebouwd en die is een stuk groter geworden dan de vorige. Dat tikt natuurlijk lekker aan. Mooie store geworden.

Daarna maar eens even op eten uit geweest. De Japanner opgezocht en daar een lekkere lunch gegeten. Je krijgt daar een 'box' voor een tientje en dan eet je van alle dingen een paar voorbeeldjes. Lekker hoor en natuurlijk een bak thee erbij Marjolein!

Na de japanner heb ik de vlam even opgezocht, die was goed bereikbaar hoorde ik van Tom en Yvonne. In Salt Lake en Turijn kon je er amper dichtbij komen, hier sta je er vrijwel tegenaan. Je kunt dus mooie foto's maken. Uiteindelijk hebben we afgesproken om elkaar weer te ontmoeten bij een houten huisje aan de kade. Van daaruit zijn we gaan eten en we kwamen bij de Thai terecht, dat was weer een nieuwe ervaring. Bij aankomst zijn we aan een tafeltje in de hoek gaan zitten en kwam de serveerster vragen wat we wilden eten, geen vraag over drinken, we hadden alleen maar water met ijs. Jan Roelof had en voorgerecht maar voordat hij dat ophad kwamen ze al met het hoofdgerecht. Na het eten besloten we nog een toetje te nemen, de serveerster kwam met de rekening en had dat niet verwacht. Tom vroeg om koffie maar dat hadden ze niet want naast het restaurant zat een starbucks zei ze. Dat moesten we daar maar halen.

Toch hebben we nog even de vlam bezocht na het eten en dat was de moeite waard want in het donker ziet dat er toch iets beter uit. Nu zitten we in de bank, ik kan de benen wel voelen, dat sjouwen ben ik niet meer gewend (haha).

Morgen om 11 uur begint de 10 kilometer. De loting is goed, Sven Kramer start als laatste. Daarom is het mooi dat ik nu nog even kan tikken, morgen is er weinig tijd voorafgaand aan het vertrek naar de oval.

Oh ja Tiny, ik geloof dat de nieuwe VFR zo'n 18000 euro moet opbrengen. Kan er naast zitten maar ik vond het aardig meevallen. Hoop dat dit stukje door de beugel kan bij dochterlief en bedank haar maar voor de complimenten!

Tot de volgende aardbeving.

Habri