Ter voorbereding heb al 6 artikelen geschreven in ons bedrijfsblad 'Superabsorber'. Met de titel 'Road to Vancouver' verscheen er elke twee maanden een verhaal in het blad.

In februari 2010 vinden de Olympische winterspelen plaats in Vancouver, Canada. Ik heb, als redactielid, kaartjes kunnen bemachtigen voor het onderdeel langebaanschaatsen. In de komende uitgaves van de super absorber een verslag van de voorbereidingen en uiteraard van het evenement zelf. In deze aflevering deel 3: Hoe kom ik aan kaarten?

Kaartentombola

Dat het moeilijk zou worden kaarten te bemachtigen voor deze spelen stond eigenlijk bij voorbaat al vast. Op de camping aangekomen raak ik in gesprek met een Nederlands stel die door Canada zijn getrokken in een huurcamper. Nee, ze hadden de schaatsbaan nog niet gevonden en dat was wél een van hun speerpunten. Het bleek dat ze al vaker spelen hadden bezocht (Salt Lake City en Turijn) en dat ze nu ook naar Vancouver wilden. Uiteraard wilde ik meteen weten waar nu de kaarten vandaan zouden kunnen komen. 'Zelf bestellen via ATP' was het antwoord 'of via de Canadezen'.

Dát was natuurlijk de trigger: 'Via de Canadezen'. Het blijkt dat grofweg de helft van de kaarten wordt verkocht aan Canadezen en de andere helft aan de rest van de wereld. Nu horen we als Nederlanders bij de rest van de wereld en we zijn als land niet al te groot dus ik schatte de kans op kaarten niet erg hoog in.

Je kunt individuele kaarten kopen of zogenaamde packages waarbij je combinaties van tickets kunt kopen. Het vooruitzicht in de vrieskou een dag lang op een berg te moeten staan om een enkele keer iemand op een paar latten voorbij te zien komen maakt me niet erg enthousiast. Daarnaast kun je nog hotels boeken en zo maar daarvoor moet je wel erg goed in de slappe was zitten. Individuele tickets hebben dus de voorkeur.

De Canadese route

Met mijn neef sprak ik af het te gaan proberen en hij zou voor mij gaan inschrijven op alle schaatsnummers. Nu wilde het geval dat ik ook familie heb die vorig jaar geëmigreerd is naar Canada dus ook hier zag ik kansen. Ook hij wilde wel voor mij inschrijven en kijken of er iets kon worden geregeld. Begin October 2008 konden de Canadezen al inschrijven en aldus geschiedde. Eind November zouden de tickets al dan niet worden toegewezen.

CoSport

Eind october kwam ik wat rondsurfend terecht op de website van CoSport, de officiële service provider van de spelen. Via via kwam ik op de bestelsite, dat was een buitenkansje. Ik schreef meteen in op alle schaatsevenementen en dan voor elke wedstrijd één kaartje. Het viel me wel op dat de kaarten hier een stuk duurder waren, het scheelde minimaal 40%!! Tegen midden december zou ik bericht krijgen of de kaarten werden toegewezen.

Nu was het afwachten. Stel je voor dat ik alle kaarten toegewezen zou krijgen! Dat zou me een vermogen kosten maar de wetenschap dat je ze altijd weer kunt door verkopen is toch een geruststellende gedachte. Volgende keer de afloop van de ticketrace.......