Goedemorgen maar weer! Hier is het de zoveelste stralende dag, het is half acht en iedereen is nog in coma, het snurkt af en toe en verder is er af en toe wat lawaai van de sirene van de politie op de achtergrond.

Gisteren een rustige dag gehad, een rustdag bij het schaatsen geeft je de mogelijkheid om dagelijkse zaken af te handelen. Je weet wel: de was moet ook gedaan, tanken en op de koffie bij de familie. Nou, dat heb ik dus allemaal gedaan en is niet zo spannend toch?

Tom en Yvonne waren naar Vancouver, die verkennen alvast de hotspots waar ik maandag een kijkje wil nemen. Op de TV zag ik dat het afgrijselijk druk was in Vancouver. Al die webcams die her en der in de stad hangen gaven alleen maar mensen te zien. Vaak zag je een oranje stipje, we drukken dus nog wel een stempel(tje) op de drukte.

Een paar beste hamburgers naar binnen gewerkt en dan heb ik het niet over die rommel van McDonalds maar echte homemade Wilma-burgers, mijn nichtje kan fantastische hamburgers maken met alles erop en eraan. Het broodje wordt zo groot dat je het niet kunt begapen!

Gisteren trouwens ook nog snel een bak Starbucks koffie gescoord met de bekende cinnamon bun. Dat is toch wel een lekker stukkie koek. De koeken van de achterhoekse kaneel beschuitbakkerij (bedankt voor de tip wim, ik zal ze eens opsnorren) in Winterswijk moeten heel wat weten willen ze deze smaakexplosie evenaren.

Als het een beetje meezit dan spreek ik maandag ook nog even af met 'the boat people' Trish en Eric. Hiernaast staat een link naar hun website: Oceanadventures. Altijd gezellig om de banden weer aan te halen. We hebben elkaar al even gesproken en ook zij willen Vancouver zien en dan ergens een happie doen. Alleen het werkrooster van Eric is nog een vraag, hij werkt bij de brandweer in Vancouver dus zal hij welk een druk rooster hebben.

Gisterenavond nog even naar de TV gekeken, dat is natuurlijk doordrenkt met de vijf ringen en alles wat er mee te maken heeft. Ze hebben overal reportages van en wagen zich achter de schermen bij elke sport. Mooie TV kunnen ze hier wel maken. Er was in de Skeleton (nee, geen Skeletor!) een Canadese schone die na drie runs op de tweede plek stond. Skeleton is op je buik op een sleetje de bobsleebaan afraggen. Stinklink als je het mij vraagt, een bob lijkt me veiliger. Ze scheen een echte kanshebster te zijn want ze had nogal wat zeges op haar naam staan. Na de vierde en laatste run stond ze vijfde en dat brak haar, ze stond in tranen voor de camera. Ik had het wel met haar te doen, ze zei nog: 'I feel I've let my country down'. Kun je je dat voorstellen dat een Nederlander zoiets zegt?

Maar nu op naar de realiteit (of de waan) van deze dag: deze ochtend is weer de opmaat voor een volgende spannende wedstrijd. De 1500 meter voor mannen is vandaag. De kenners hier in huis tippen Shani Davis en Chad Hedrick en dan zijn er nog een stel kanshebbers die net buiten de gedoodverfden vallen zoals Enrico Fabris of Stefan Groothuis en Simon Kuipers. Volgens mij doet Kramer mee voor het ritme al weet je het nooit, goud geeft vleugels zeggen ze!

Het begint pas om kwart over vier plaatselijke tijd. Het wordt voor jullie zaak de wekker te zetten als je er iets live van wilt meemaken of je moet door deze spelen al een nachtbraker zijn geworden. Ik heb dus nog even deze ochtend, we gaan wel vroeg want we willen ook nog naar de Starbucks een bakkie scoren met wellicht een cinnamon bun. Maar er blijft nog tijd over, ik moet even naar Nikka Industries. Zij hebben een grote store in marine supplies e.d., het luchtbed, dat we voor de 'af en toe gasten' hebben, is lek.

Vandaag gaan we dus in colonne naar het stadion, ik ben benieuwd hoeveel mensen er komen opdagen. Dat kunnen er best nog wel veel zijn, als je alleen al ziet hoeveel Nederlanders er elke dag in het HHH komen opdraven en de eensgezindheid die ten toon wordt gespreid dan belooft het wel wat. 'Canada meets the dutch way of supporting their athletes', een mooie openingszin voor de TV die ongetwijfeld aanwezig zal zijn. We gaan het meemaken!

Nou, verder weinig te melden hier dus aan U allen:

Tot de volgende aardbeving!

Habri